Czy często się objadasz ?

 

 

Czy czujesz, że nie masz kontroli nad jedzeniem 

 

 

Czy podczas napadu objadania jesz szybko i dużo

 

 

Czy twoja samoocena jest ściśle powiązana z twoim ciałem

 

 

Czy głodzisz się, wymiotujesz, przeczyszczasz, ćwiczysz, by zapobiec skutkom objadania

 

 

Czy twoje życie kręci się wokół jedzenia

N

 

Jeśli odpowiadasz twierdząco na powyższe pytania możesz mieć problemy z objadaniem się/bulimią.
Orientacyjne pytania nie zastąpią diagnozy, jeśli z powodu powyższych cech cierpisz i twoje życie nie wygląda tak, jakbyś chciał, chciała zasięgnij opinii psychologa.

 

 

Zaburzenia Odżywiania

 

 

Dla kogoś, kto nie spotkał się z tym problemem, może się ono wydawać błahe. Zdarzają się nawet profesjonaliści, którzy bagatelizują problem np. objadania. Nie rozumieją, o co w tym chodzi. A chodzi o to, że całe życie osoby kręci się wokół jedzenia. Czy zjadłam, zjadłem za dużo? Czy mam to kupić? Osoba krąży po sklepie między półkami i czyta etykiety sprawdzając ile, co ma kalorii. Codziennie się waży i jeśli przybrała na wadze, to od razu ma obniżony nastrój. Często nie myśli o niczym innym. Całą swoją wartość opiera na własnym wyglądzie, a właściwie na wadze, która jest zła, ponieważ osoba zwykle uważa się za zbyt grubą. Humor zależy od tego czy akurat udaje się jej/jemu utrzymać drakońską dietę, ćwiczenia fizyczne, czy nie. Jeśli akurat się nie uda cierpi z powodu poczucia winy, nienawiści i obrzydzenia do samej/ samego siebie, wstyd. Objadanie się jest skutkiem nieumiejętności regulacji emocji, często towarzyszą tej osobie różne inne problemy: depresja, lęk, silne emocje, zaburzenia osobowości, impulsywność, problemy z nadużywaniem substancji.

 

DBT dla zaburzonego odżywiania

 

Analiza Zachowania

Nie wiesz dlaczego się objadasz, albo nie wiesz co zrobić, by tego nie robić. Wszystko dzieje się jakby poza twoją kontrolą.

Emocje

W twoim życiu i/lub wnętrzu panuje chaos. Nie panujesz nad swoimi emocjami, myślami, jesz, by poradzić sobie z emocjami.

Krytycyzm

Uważasz, że jesteś zła/y, beznadziejna/ny, cała swoją wartość opierasz na swojej wadze/ kształcie ciała.

Stres

Wiele osób je z powodu stresu. Stąd zwiększenie odporności na stres, może rozwiązać problemy z objadaniem.

Czy mam zaburzenia odżywiania

 

Zrób eksperyment: Kiedy będziesz głodna, głodny powstrzymaj się przez godzinę i poobserwuj, co się dzieje. O czym myślisz. Co czujesz w ciele. Czy jesteś zrelaksowana. zrelaksowany, napięta, napięty, czy ton głosu ci się zmienia. Co robisz? Krążysz po kuchni, odliczasz minuty, denerwujesz się? Zapisz poziom napięcia, nieprzyjemnych emocji w skali od 0-10. Kiedy już zjesz ponownie oceń swoje emocje/samopoczucie. Czy coś się zmieniło ?
Być może zauważysz, że kiepsko się czułaś, czułeś podczas tego eksperymentu. Po zjedzeniu natomiast odczułaś, odczułeś natychmiastową ulgę. Być może zrozumiesz, że często jesz właśnie w celu pozbycia się napięcia/emocji/stresu/nudy, a nie z głodu. Nie przejmuj się. Można się nauczyć panować nad swoimi emocjami.

Zaburzenia współwystępujące

 

  • zaburzenia depresyjne
  • zaburzenia afektywne dwubiegunowe
  • zaburzenia związane z nadużywaniem substancji psychoaktywnych w tym alkoholu
  • zaburzenia depresyjne
  • anoreksja
  • zaburzenia lękowe (75%)
  • zaburzenie osobowości borderline (9-25%)

Jak pomóc komuś, kto ma zaburzenia odżywiania

Typowe mity:

  • Osoba z zaburzeniem odżywiania jest chuda— Nieprawda, osoby te mają różną wagę i wygląd.
  • Te zaburzenia dotyczą tylko młodych kobiet i nastolatek— Nieprawda, faktycznie częściej zdarzają się w tej grupie, ale również starsze kobiety i mężczyźni mogą mieć zaburzenia odżywiania.
  • Te osoby są po prostu próżne— Nieprawda, osoby próbuję sobie poradzić z nieprzyjemnymi emocjami za pomocą jedzenia (wstyd, samotność, nuda, napięcie).
  • Zaburzenia odżywiania nie są niebezpieczne— Nieprawda, wszystkie zaburzenia odżywiania mogą mieć poważne konsekwencje zdrowotne, nie mówiąc o kompletnej utracie komfortu życia.

Należy o tym porozmawiać, nie oceniać tej osoby, ponieważ ona sama ma wysoki poziom wstydu. Zachęcać do zmian, do podjęcia leczenia. Nie krytykuj! Nie komentuj wyglądu, nie dawaj prostych rad, nie żądaj natychmiastowej zmiany. Powiedz, że troszczysz się o tą osobę i martwisz o jej zdrowie. Bądź cierpliwa/wy, empatyczna/ny i przede wszystkim daj odczuć, że ta osoba może liczyć na ciebie.

Co można zrobić samodzielnie

W przypadku zaburzeń odżywiania konieczna jest diagnoza, czy nie chodzi o zaburzenie osobowości. W przypadku zaburzenia osobowości bez terapii może być trudno. Pierwszym krokiem do wyzdrowienia jest przyznanie, że masz ten problem. Porozmawiaj z kimś na ten temat. Rozpoznaj a potem trzymaj się z dala od miejsc, sytuacji, ludzi, którzy powodują, że masz napad objadania. Cykl głodzenia – objadania trzeba zastąpić zrównoważoną dietą i zdrowym trybem życia. Nauka regulowania emocji również może bardzo pomóc. Są grupy samopomocowe, które wielu osobom bardzo pomogły w uporaniu się z problemowym jedzeniem. Polecam również książkę Przezwyciężanie bulimii i kompulsyjnego objadania się . Po angielsku jest większy wybór: Książka samopomocowa z umiejętnościami DBT, inna książka samopomocowa (DBT)protokół psychoterapii DBT dla bulimii i objadania się

Emocje.pro

artykuły na ten temat z bloga